روان شناسی ورزشی/ نقش ارتباط درست و موثر مربی و والدین با ورزشکار

۱۲ مهر ۱۳۹۶

مبحث: نقش ارتباط درست و موثر مربی و والدین با ورزشکار
از سلسه مباحث کاربردی در حوزه روان شناسی ورزشی
تهیه و تدوین:مجید کرامتی مقدم

این مطلب را با جمله ای از جان تامپسون شروع می کنم:شما می توانید بدون ایجاد انگیزه ارتباط برقرار کنید اما ممکن نیست بدون برقراری ارتباط انگیزه دهید!
ارتباط عنصر جدایی ناپذیر زندگی بشر است و مطمینا یکی از عناصر اساسی در محیط های ورزشی و فعالیت بدنی است.
مربیان تمرین باید افراد کم تحرک را برای شرکت در تمرین متقاعد کنند.
موفقیت به توانایی برقراری ارتباط موثر با ورزشکاران، والدین، مقامات، کمک مربیان، رسانه ها و سایر مربیان بستگی دارد.
در واقع میزان دانش شما مهم نیست مهم نحوه انتقال این دانش به دیگران است.
به عنوان مثال تحقیقات نشان داده که شناگران المپیکی به شایستگی اجتماعی مربیانشان در ارتباطات بیش از مهارت های فنی آنها توجه می کنند(فیلیپ و سیلر 2006)
ورزشکاران ترجیح می دهند قبل از مسابقه میزان متفاوتی از اطلاعات و هیجانات را از صحبت های مربیانشان دریافت کنند(وارگاس و همکاران 2007)
ارتباطات ناموثر ممکن است موجب شود افراد از یکدیگر متنفر شوند، اعتماد نسبت به یکدیگر را از دست بدهند، گوش شنوای هم نباشند، با هم مخالفت کنند و مشکلات بین فردی بوجود آید(ویتن و کامرون 1991)
مربی (ناراضی) می گوید این جمله را هزار بار گفتم و با اینکه او اصلا به من گوش نمی دهد و من نمی توانم با او صحبت کنم و در سوی مقابل ورزشکار شکایت می کند که نزدیک شدن به او(مربی) دشوار است و یا اینکه او همیشه داد و فریاد می کند!
برای مطالعه بیشتر به کتاب مبانی روان شناسی ورزش و تمرین، نوشته: رابرت اس، واینبرگ و دنیل گولد، ترجمه:دکتر واعظ موسوی و همکاران مراجعه کنید.


توضیح تکمیلی
ارتباط به صورت کلامی و غیر کلامی صورت می گیرد. که هر کدام در جایگاه خود بسیار اهمیت دارند.
ارتباط کلامی خودآگاه است و باید کاملا واضح بیان شود. در غیر این صورت باعث سوء برداشت و گسیختگی بین فردی می شود.
ارتباط غیر کلامی که 50تا70 درصد پیام ها را شامل می شود کمتر خودآگاه است و به شرایط ظاهری فرد مانند طرز ایستادن، حالات چهره، تن صدا و حالات دست و پا و بدن اشاره دارد.